الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٨

مقدّمهء چهارم بحث ما در آن است كه اين است و غيراين نيست كه اجماع متحقّق مىشود با موافقت اماميّه

فتى إلّا علىّ . » 23

و رجع إليه جميع الصحابة فى الأحكام ، و قال عمر فى عدّة مواطن : « لو لا علىّ لهلك عمر » 24 و قال : « قضيّة و لا أبا حسن لها . » 25

و رجع إليه جميع العلماء فى علومهم ؛ و خرقة الصوفيّة مستندة إليه ؛ و الفتوّة راجعة إليه ؛ و ظهرت عنه معجزات و كرامات نقلها المخالف و المؤالف ، و غيرذلك من الآيات القرآنيّة و الروايات المسطورة فى صحاح أخبار السنّة ، و هى أكثر من أن تحصى .

و پيغمبر صادق الخبر فرموده كه : « اگر جمع مىشوند مردمان بر دوستى علىّ ، امير المؤمنين ، حيدر ، هرآينه نمىآفريد خداوند اكبر آتش دوزخ را . » پس دوزخ براى

/ 17 A /

دشمنان علىّ آفريده شده است .

و ديگر پيغمبر خويش خبر ، فرموده كه : « پيش‌روندگان امّت من سه نفرند كه هرگز كافر نشده‌اند به خداى تعالى به مقدار يك چشم زدن . پس ايشانند تصديق‌كنندگان به خدا و انبيا و روز جزا .

اوّل : از آن سه يكى حبيب نجّار ، مؤمن آل يس ، به اعتبار اينكه « 1 » حكايت او در سورهء يس مذكور است .

( 1 ) . س : كه .