الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ٣

[ پيشگفتار ]

آنچه مراد حقّ است از خلق .

مرشد الإنسان إلى طريق شقوته و إسعاده ؛ فالسعيد من أكثرزاده و ادّخر ليوم معاده ؛ و الشقىّ من

/ 1 B /

أهمل أمر آخرته و لم يستوثق ليوم ميعاده .

راه نمايندهء فرزند آدم به سعادت و شقاوت ايشان . پس سعيد و نيكبخت آن كسى است كه توشهء سفر آخرت خود آماده نموده ؛ از براى روز بازپسين ، ذخيره پيش فرستاده باشد از اعمال صالحه ؛ و شقىّ و بدبخت آن كسى است كه اهمال و تقصير كرده باشد در امر آخرت خود .

و الصلاة على أكرم الأنبياء و أشرف رسله و امنائه ، محمّد المصطفى الشافع لمن شهد برسالته يوم لقاء ربّه مخالفا لمراده .

و لطف و احسان ملك منّان بر بزرگترين انبيا و شريفترين رسل و امنا ؛ يعنى محمّد مصطفى كه شفاعت‌كننده است روز قيامت آن كسى را كه شهادت داده و به علم اليقين دانسته رسالت او را ، در حالتى « 1 » كه آن كس بعد از معرفت حقّ ، از روى جهل تابع شهوات شده ، اهمال در بعضى اوامر و نواهى الهى نموده باشد كه « ادّخرت شفاعتى لأهل

( 1 ) . س : حالت .