الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٥

واژه‌نامه

گرانى : سنگينى

لجام : دهنه

لحيه : ريش

لعبت : بازيچه ؛ لعب باز : كسى كه مشغول بازى است

مالايطاق : خارج از توان

مأوا : مسكن ، جايگاه

مبرّات : خيرها ، خوبيها

متوضّى : وضوگيرنده

مجزى : اصطلاحى فقهى اصولى است مشتق از اجزا ؛ و اجزا در لغت به معنى كفايت‌كردن است ؛ و در اصطلاح اصولى بدان معناست كه مكلّف به گونه‌اى عمل كند كه فرمان شارع مقدّس را امتثال كرده باشد . در اين صورت ، امر ساقط مىشود .

مجمع عليه : آنچه بر آن اتفاق‌نظر و اجماع شده است .

مخاويف : جمع مخوف به معنى ترسناك

مختلف فيه : اختلافى ، مورد نزاع

مخلّد : جاودانى

مخمصه : رنج و زحمت و گرفتارى

مرغّبات : جمع مرغّب به معنى ترغيب كننده

مريد : كسى كه چيزى را اراده مىكند

مضطرّ : ناچار ، كسى كه چاره‌اى ندارد .

معتكف : كسى كه شب‌وروز ( در مدّتى معيّن ) در مسجد به سر برد و به ذكر و دعا و نماز و روزه مشغول باشد .

معونت : يارى ، دستگيرى

مغصوب : غصب شده ؛ چيزىكه به زور و بىرضايت از كسى گرفته شود .

مقرّ : محلّ قرار

مكرّم : گرامى ، بزرگ داشته شده

مكفّر : پوشاننده

ملمّات : امورى كه باعث درد و رنج مىشوند

ممرّ : رهگذر

مندوب : مستحب

موقف : ايستگاه

مهلكه : محلّ نيستى

ميسّر : ممكن ، شدنى

مؤبّد : هميشگى

نائب مناب : جانشين