الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٤

واژه‌نامه

زلل : لغزش

زنخ : چانه

زنگيچه : آرنج ، مرفق

ژيان : درنده ، خشمگين

سباع : درندگان

سنگ خاره : سنگ سخت

سيّئه : گناه

شاذّ : نادر

طرب : شادى ، شادمانى

عاهات : جمع « عاهه » به معنى بلا و آفت

عدّ : شمارش

عرصات : صحراى محشر ؛ آنجا كه همگان در روز قيامت گرد آيند .

عرض : آبرو

عقبات : جمع عقبه به معنى گردنه و راه سخت و دشوار

عمارت : بناكردن

عور : برهنه

غازيان : جمغ غازى به معنى جنگجوى

غانم : غنيمت گيرنده

غوررسى : رسيدگى دقيق و با تأمّل

فريضه : واجب

فزع : ناله و زارى

قرب : نزديك بودن

قرى : جمع قريه به معنى ده و روستا

قزلباش : شمارى از سپاهيان شاه اسماعيل اوّل كه حامى مذهب تشيّع و تشكيل حكومت صفوى بودند . چون كلاه قرمز بر سر مىگذاشتند ، قزلباش يعنى « سرخ سر » ناميده شدند .

قصر : كوتاه‌كردن ؛ در اصطلاح فقهى ، نمازى كه در سفر كوتاه خوانده مىشود ، نماز قصر مىنامند .

كاره : كسى كه از چيزى بدش مىآيد

كاهل : سست ، تنبل

كربت : حزن ، اندوه ، مشقّت

كعك : معرّب كاك به معنى نان خشك

كلانتر : بزرگتر ، رئيس شهر ، كسى كه اختيار شهر و رعاياى آن با او باشد .

كيل : پيمانه

گبر : مغ ، آتش‌پرست ، مجوس ، مشرك ، زرتشتى