الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٢

صدقه « 4 »

ملكى نموده به جهت قرض كه بر من است ؛ براى آن برمىدارم كه حقّ مردم بر ذّمهء من است ، آن را ادا نمايم . »

و قال - صلّى اللّه عليه و آله - : « سبعة يظلمهم اللّه فى ظلّه يوم لا ظلّ إلّا ظلّه : الإمام العادل ، و شابّ نشأ بعبادة اللّه عزّ و جلّ ، و رجل قلبه متعلّق بعبادة إلى المساجد ، و رجلان تحابّا فى اللّه اجتمعا عليه و تفرّقا عليه ، و رجل دعته إمرأة ذات منصب و جمال ؛ فقال : إنّى اخاف اللّه - عزّ و جلّ - و رجل تصدّق بصدقة فأخفاها لا تعلم يمينه ما تتفق شماله ، و رجل ذكر اللّه خاليا ففاضت عيناه . » 133

رسول خدا چنين نموده ادا كه : « هفت گروه‌اند

/ 102 B /

كه خداى تعالى از سايهء رحمت خود سايه مىاندازد بر ايشان روزى كه سايه نباشد الّا سايهء رحمت حقّ تعالى :

يكى : امام عادل . قيد عادل ، ردّ است به اهل سنّت كه به مذهب ايشان فاسق امام مىباشد .

دوّم : جوان كه در نشأ جوانى - كه شعبه‌اى است از جنون - عاقلانه به بندگى و عبادت باشد .

سيّم : مردى كه دلش متعلّق به مساجد باشد به جهت عبادت .

چهارم : دو نفر كه دوستى ايشان با يكديگر به جهت ايمان و رضاى