الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٧

ختم كنيم اين رساله را به ذكر دو فصل :

صومه بلا خلاف ؛ و إذا لم ينو صحّ عند بعضهم خاصّة ؛ فتعيّن الأوّل مع أنّ اللّه تعالى أمر بالإخلاص فى العبادة ، و إنّما يصحّ بالنيّة .

و ايضا اختلاف است ميان مسلمانان در نيّت روزه :

[ الف . ] قوم برآن‌اند كه نيّت شرط است در

/ 80 A /

روزه . بىنيّت روزه صحيح نيست .

[ ب . ] و ديگران گفته‌اند كه صحيح است روزه بىنيّت .

و احتياط مقتضى اوّل است . به واسطهء آنكه اگر روزه با نيّت دارد ، صحيح است روزه بىخلاف ؛ و اگر نيّت ننمايد ، خلاف است . پس معيّن شد مذهب اوّل ؛ و زياد بر آن خداى تعالى امر كرده است به اخلاص در عبادت ؛ و اين است و جز اين نيست كه اخلاص حاصل مىشود به نيّت ، و عمل بىاخلاص شرك است به خداوند جنّ و ناس .

و إذا تحقّقت « 1 » هذه المطالب فلنختم هذه الرسالة بذكر الفصلين :

و چون بتحقيق محقّق شد اين مطالب اعتقاديات و عمليات كه ملّت و دين و شريعت عبارت است از اينان ؛ پس بايد كه

ختم كنيم اين رساله را به ذكر دو فصل :

ختم كنيم اين رساله را به ذكر دو فصل :

( 1 ) . س : تحقق .