الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١١

بحث هفدهم در دو ركعت گذاردن چهار ركعتى است در سفر

[ الف . ] طايفه‌اى برآن‌اند كه در سفر طاعت ، قصر نماز چهار ركعتى واجب است .

[ ب . ] و طايفه‌اى گفته‌اند كه جايز است قصر و تمام .

پس مذهب اوّل معيّن است . به واسطهء آنكه احوط است . زيرا كه اگر قصر كند ، نماز صحيح است بىخلاف ؛ و اگر قصر نكند ، صحيح است با خلاف . پس واجب است كه فراگيرد قول مجمع عليه را و ترك كند مختلف فيه را .

و اختلف المسلمون أيضا فى تحريم القصر فى سفر المعصية :

فذهب قوم

/ 78 B /

إلى تحريمه .

و قال آخرون : إنّه جائز و ليس واجبا بالإجماع .

و الحقّ الأوّل ؛ لأنّ التقصير رخصة ، و المعاصى لا يناط بها الرخص .

و الاحتياط يقتضيه ؛ لأنّه إذا تمّم صلاته صحّت بالإجماع ؛ و إذا قصّر بطلت عند بعضهم و صحّت عند آخرين ؛ فتعيّن الأخذ بالمتّفق عليه .

و ايضا اختلاف دارند مسلمانان در تحريم قصر در سفر معصيت :

[ الف . ] به مذهب قوم ، حرام