الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٩

بحث اوّل در تكبير و تكفير است

نيست به معنى - يعنى به عجميت كه « خدا بزرگتر است » و نه زياده و نقصان از صيغهء اللّه اكبر ؛ به واسطهء آنكه پيغمبر فرموده كه : « نماز گذاريد چنان كه ديده‌ايد كه من نماز گذارده‌ام » و آنچه از او نقل شده اين است نه غير .

[ ب . ] و طايفهء ديگر گفته‌اند كه جايز است ترجمه و عجميت و معنى آن .

و احتياط تقاضاى مذهب اوّل مىكند . زيرا كه هرگاه به جا آورد آنچه پيغمبر كرده ، بتحقيق كه برىء الذمّه مىشود اجماعا ؛ و اگر آن بجا نياورد ، به مذهب بعض برىء الذمّه مىشود و به مذهب باقى

/ 67 B /

برىء الذمّه نمىشود . پس معيّن است عمل به مجمع عليه و ترك مختلف فيه تا حاصل شود به يقين كه برآمده است از عهدهء تكليف .

و أمّا التكفير فقد اختلف المسلمون فى استحبابه و تحريمه و كراهيته :

فقالت طائفة : إنّه مستحبّ .

و قالت اخرى : إنّه مكروه .

و قالت طائفة ثالثة : إنّه محرّم .

و لم يختلفوا فى جواز تركه ؛ فتعيّن تركه ؛ لأنّه لا عقاب فيه إجماعا ؛ و فى فعله عقاب عند بعضهم ؛ ففعله مخوف و