الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٢

بحث نهم از مسألهء دهم در نجاسات است

بحث نهم از مسألهء دهم در نجاسات است

بحث نهم از مسألهء دهم در نجاسات است

اختلاف كرده‌اند مسلمانان در نجس بودن منىّ :

[ الف . ] به مذهب طايفه‌اى - كه معتزله‌اند - نجس است و « 1 » جايز نيست نماز اگر « 2 » در جامه و بدن « 3 » آن باشد .

[ ب . ] و طايفهء ديگر - كه اشاعره‌اند - گفته‌اند كه منىّ پاك است .

و احتياط بازگشت به مذهب اوّل است ؛ به واسطهء آنكه هرگاه كه غسل كنند و ازالهء آن از جامه و بدن نمايند ، نماز ايشان صحيح است اجماعا و برىء الذمّه از عهدهء تكليف مىشوند بىخلاف ؛ و اگر نماز گذارند در جامه و بدنى كه منىّ در آن باشد ، آن نماز صحيح نيست پيش بيشتر مسلمانان . پس واجب است عمل به مذهب اوّل كه مجمع عليه است تا حاصل شود برائت ذمّه با او به خلاف دوّم كه مختلف فيه است :

و اختلف المسلمون أيضا فى جلد الميتة إذا دبغ :

فقالت طائفة : إنّه لا يطهر ، بل هو باق على نجاسته الأصيلة ، لقوله تعالى : حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ

/ 66 A /

و بالدّباغ لا يخرج عن هذه الحقيقة ؛ فلا يخرج عن حكم التحريم .

( 1 ) . س : - است و . ( 2 ) . س : - اگر . ( 3 ) . س : + كه .