الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

بحث دوّم از مباحث / 51 A / نبوّت در آنكه جايز نيست سهو و خطا بر پيغمبر

فرمود كه : « نه قصر كردم و نه فراموش كردم » تا آنكه جماعتى گواهى دادند ، برخواسته نماز خود را تمام كرد .

و اين مذهب مردودترين مردودات است ؛ و حقّ مذهب اوّل است .

/ 51 B /

چرا كه اگر جايز باشد سهو و خطا بر پيغمبران ، جايز خواهد بود بر او در جميع افعال او . پس نمىماند اعتماد بر آنچه خبر دهد از حقّ تعالى ؛ و نه بر شرع و دين . زيرا كه جايز است كه زياد و نقصان كند سهوا و فايدهء فرستادن او عبث باشد ؛ و معلوم است بىفكر و انديشه كه وصف پيغمبر به عصمت نيكوتر و كاملتر است از وصف به ضدّ آن . پس واجب است قبول مذهب اوّل . جهت آنكه در آن است احتراز از ضرر مظنون ، بلكه ضرر معلوم ؛ و دفع ضرر مظنون ، به دليل عقل واجب است .

البحث الثالث فى أنّه يجب أن يكون منزّها عن جميع ما يوجب « 1 » النقص فى المروّة و الشرف و الدين

اختلف المسلمون هنا :

فذهبت « 2 » طائفة إلى أنّه يجب تنزيه النبىّ - عليه السّلام - عن جميع النقائص و الدنائات و الرذائل و ما يوجب نقصا

( 1 ) . س : - ما يوجب . ( 2 ) . س : فذهب .