دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥
[ چگونگى دعوت پيامبر از خويشان و اقوام ]
است و مزد آن در ترازوى اعمال سنگين و گران ؛ و بدان پادشاهى مىيابيد بر عرب و عجم ؛ و فرمانبردار شما مىشوند همهء عالم ؛ و داخل مىشويد به سبب آن در بهشت جاودانى و آزاد مىشويد به آن از آتش جهنّم و عذاب نامتناهى ؛ و اين دو كلمه شهادت « أن لا إله إلّا اللّه » است و اينكه من رسول خدايم . پس هركه اجابت كند مرا در اين كار و يارى كند مرا در پاداشتن اين امر ، آن شخص برادر من و وصىّ من و وارث من و وزير
/ 11 A /
و جانشين من خواهد بود بعد از من . »
پس اجابت نكرد هيچ كس از ايشان .
امير المؤمنين - عليه السلام - فرمود كه : من برخواستم و ايستادم برابر آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - و از همه كوچكتر بودم در سنّ . پس گفتم : « يا رسول اللّه ! من يارى مىكنم تو را بر اين امر . »
فرمود كه : « بنشين . »
پس مرتبهء ديگر همان سخن را اعاده فرمود ، همگى خاموش شدند . من برخواستم و همان حرف اوّل را گفتم .
فرمود كه : « بنشين . »
پس بار سيّم همان كلمات را فرمودند به همان طريق . هيچ‌يك جواب نگفتند . من برخواستم و گفتم : « يا رسول اللّه ! من ياور تو مىباشم بر اين كار . »
فرمود كه : « بنشين ، بدرستى كه تو برادر منى و وصىّ من و وزير و جانشين من بعد از من . »
پس برخواستند آن مردم و مىگفتند به ابو طالب : « گوارا باد تو را امروز اينكه