دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٣

ب . فارسى

دنيا سجده‌گاه پيغمبران خداست ؛ و محلّ فرود آمدن وحىها است 149

دنيا مثابهء سمّ است كه مىخورد او را كسى كه مطلّع به آن نباشد 143

دوستى آل محمّد يك روز ، بهتر از عبادت يك سال است 206

دوستى بيشتر باعث درهم آميختن از نسبها و خويشىها است ؛ و علم و دانش بهترين بزرگزاده‌گيهاست 174

دوستى علىّ حسنه‌اى است كه ضرر نمىرساند با او هيچ سيّئه 205

دوستىكنندگان در راه خدا ، نظر مىكنند بعضى به بعضى 192

دو شخص ثقه از مسلمان را با او بفرست كه بگردانند او را بر مجامع مهاجرين 52

ديدم حضرت امير ( ع ) را كه پيراهن بدقماشى پوشيده بود كه چون آستين او را مىكشيدند 70

ديدم حضرت مصطفى را كه آب دهان امام حسن 258

دين تو به سلامت خواهد بود 357

ذكر علىّ عبادت است 346

ذليل و رامند كارها مر تقديرات را 176

ذمّهء من در گروى آن چيزى است كه مىگويم و مىگذارم 161

رحمت كند اللّه تعالى ابو الحسن را . به خدا قسم كه چنين بود 90

رستگار شد كسى كه پرواز كرد به بال خود 144

روزى با عمر بن خطّاب رفاقت كردم و او دست مرا گرفته ، در كوچه‌هاى مدينه مىگشتيم 369

روزى جبرئيل امين از جانب ربّ العالمين آمد به نزد من و باز كرده بود پرهاى خود را 230

روزى محقن بن ابى محقن ضبّى بر معاويه داخل شد و گفت : آمده‌ام به سوى تو 375

زود باشد كه در ميان امّت من بعد از من فتنه‌ها به هم رسد 213

زينت دهيد مجالس خود را به ياد علىّ 347

سبب گريهء من اين است كه پيغمبر ( ص ) ميانهء مهاجرين و انصار مؤاخات واقع ساخت 193

سبحان اللّه ! نمىداند كه « أبّ » مرعى و چراگاه است 53

سپاس و ستايش مر خداوندى را كه گردانيد در ميان ما اهل بيت كسى را كه حكم كند به حكم داود 50

سعادتى بيندوز و بهره ببر از مال خود در زندگى و حيات خود 170

سعيد و نيكبخت به غاية الغاية كسى است كه دوست دارد علىّ را 211