دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٥١٩

ب . فارسى

مسجد ساكن ساختم 197

جنگ با تو ، جنگ با من است ؛ و صلح با تو ، صلح با من است ؛ و پنهان تو پنهان من 329

جنگ با تو ، جنگ با من است ؛ و صلح با تو ، صلح با من است ؛ و سرّ تو سرّ من 82

جود و بخشش ، اثر نجابت طبيعت و بزرگى آن است 177

چرا چنين نباشد كه من از اويم و او از من 101

چرا چنين نكنم و حال آنكه تو مىرسانى به مردم سخن مرا 227

چرا مىخندى ؟ به خدا قسم كه اگر تو در برابر آن حضرت روى چنانچه من رفتم 127

چگونه به تو آزار رسد كه محمّد تو را برداشته و جبرئيل فرود آورده 346

چون اللّه تعالى آسمانها و زمينها را آفريد ، پس آنها را خواند 223

چون اينها را شنيدم به سجده افتادم و حمد كردم اللّه تعالى را بر آنچه انعام به من فرموده 83

چون پيغمبر از دنيا رحلت فرمود ، قسم خوردم كه ردا از دوش خود نگذارم تا آنكه جمع كنم 49

چون خلق كرد اللّه تعالى آدم را و دميد در او از روح خود ، عطسه كرد آدم 12

چون روز قيامت شود ، منادى ندا مىكند از بالاى حجب 279

چون روز قيامت مىشود ، اللّه تعالى به جهت من در جانب راست عرش قبّه‌اى از طلاى سرخ 347

چون روز قيامت مىشود ، امر مىكند اللّه تعالى جبرئيل را كه بر در بهشت بنشيند 255

چون روز قيامت مىشود ، علمى از نور سفيد مىبندند و منادى ندا مىكند كه برخيزد 317

چون روز قيامت مىشود ، مىزند خداى - عزّ وجلّ - در جانب راست عرش به جهت من قبّه‌اى 348

چون روز قيامت مىشود و نصب مىكنند صراط را بر كنار جهنّم 255

چون مرا به آسمان بردند و به سدرة المنتهى رسيدم 363

چون ملائكهء مقرّبين و ملائكهء كرّوبين فضايل علىّ و اختصاص او را شنيدند 356

چهار كس‌اند كه دعاى ايشان مستجاب مىشود 178

چهار كس‌اند كه من شفيع ايشانم روز قيامت 276

چه چيز تو را گريانيد يا فاطمه 228