دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٥١٧

ب . فارسى

وجعى داشتم كه مىگفتم : بارالها ! اگر اجل من رسيده 326

به خواب رفتم ، ديدم حضرت مصطفى ( ص ) را كه مىفرمود : شكر كرديد 394

به سوى خداى تعالى شكايت مىكنم از گروهى كه مىزىاند در حالتى كه جاهلانند 167

بهشت مشتاق است به چهار كس از امّت من : أنت أوّلهم 233

بهشت مشتاق است به چهار كس از امّت من كه اللّه تعالى ايشان را دوست مىدارد 275

به شما گفتم كه اهل شام فريب مىدهند شما را به بلند كردن قرآن 132

به لغت علىّ بن ابى طالب مرا ملهم ساخت 209

به من خواهند رسيد علىّ و شيعهء او 214

به ياد آورد ايشان را دنيا از مواعظ و عبر ؛ پس قبول نمودند آنها را به انديشه و نظر 150

به ياد دارم آن وقتى را كه اللّه تعالى از ما عهد و پيمان گرفت 314

بيا اى علىّ ! حلال است از براى تو در مسجد آنچه از 241

بياييد مرحبا مرحبا بر شما و بر كسانى كه شما مسمّا به اسم ايشانيد 262

بيرون بريد از دنيا دلهاى خود را به اعراض نمودن از متاع و زخارف آن 142

بيعت گرفت حضرت رسول از ما بر خيرخواهى 363

پدرم فداى اين شهيد باد 356

پدر و مادرم فداى كسى باد كه هرگز به جهت او آرد را نبيختند و از نان گندم سه روز متعاقب سير نخورده 71

پرسيدم از رسول خدا ( ص ) از كلماتى كه فرا گرفت آدم از اللّه تعالى و تلقّى به آن نمود 15

پروردگارا ! جلا ده دل علىّ را و بگردان بهار آن ايمان را 210

پرهيزكاران در دنيا هرچند زياد كند دنيا زينت خود را ، ايشان زياد مىكنند گريز و نفرت خود را 177

پس اگر پديد آيد او را اميد و آرزوى نفس و هوى ، خوار سازد او را طمع 171

پس او به سبب پوشيدگى آن شبهه افتاده است در امور واهيه‌اى كه مانند تار عنكبوت است 164

پس ببينيد كه چگونه جانشينى من خواهيد كرد و فرمودهء مرا به جا خواهيد آورد دربارهء ايشان 169

پس به جهت چه با ايشان جنگ مىكنيم ، نه آخر به جهت نماز مىكنيم 93

پسران تو حسن و حسين از صبح تا حال