دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٣

بحث سى و دويم در وصف فرمودن حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - را به ياورى و زيارت نمودن او مر حضرت فاطمه را عليها السلام

پس روى حضرت فاطمه - عليها السلام - بدرخشيد و از جاى خود حركت نكرد تا آنكه حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - آمد و ديد كه خانه روشن شده از روشنى نور آن سيّده . فرمود كه : « دختر محمّد از نزد من بيرون آمدى و روى تو بر غير اين حال بود ؟ ! »

آن سيّده فرمود كه : « حضرت رسول مرا خبر داد به فضايل تو ، خشنود شدم و مرا اين حال روى نمود . » 497

و روايت كرده از عمران بن حصين كه گفت : به خدمت حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - رفته ، سلام كردم . حضرت فرمود : « اى عمران ! بدرستى كه تو را نزد ما منزلت و جاهى هست . مىخواهى به عيادت فاطمه به روى ؟ »

گفتم : بلى ، يا رسول اللّه ! پدر و مادرم فداى تو باد .

حضرت برخواست و من نيز برخواستم و به خدمت آن حضرت آمدم

/ 141 B /

تا به در خانهء ايشان رسيديم . پس آن حضرت بايستاد و فرمود كه : « السلام عليك يا بنيّة ! آيا داخل شوم ؟ »

گفت : « بلى ، يا رسول اللّه ! »

حضرت رسول فرمود كه : « بيايم با كسى كه همراه من است ؟ »

گفت : « كيست با شما ؟ »

حضرت فرمود كه : « عمران بن حصين خزاعى با من است . »

حضرت فاطمه عرض كرد كه : « قسم به خدايى كه تو را به خلق به حق « 1 » فرستاد كه بر من نيست مگر عبايى . »

( 1 ) . س : - تو را به حق خلق .