دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٨
بحث بيست / 131 A / و پنجم در وعيد بر بغض آن حضرت صلوات اللّه عليه
نه بعد از آن . چون صحّت يافت ، زهرى پشيمان شد از نقل اين حديث و گفت به من : اى يمانى ! پنهان دار اين حديث را كه بنى اميّه معذور نمىدارند كسى را در ذكر فضايل علىّ .
گفتم : پس تو چرا با اين جماعت مىباشى با آنكه اين حديث را شنيده‌اى ؟ !
گفت : بس است اينكه ايشان ما را با خود شريك كرده‌اند درخورش ، ما هم فرود مىآييم با ايشان در خواهش . 483
و روايت كرده از انس كه گفت : حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود كه : « اللّه تعالى را خلقى هست كه نه از بنى آدم‌اند و نه از نسل شيطان . لعنت مىكنند دشمنان علىّ را . »
پرسيدند كه : ايشان كيانند ؟
فرمود كه : « اينها قبّره‌اند - ( يعنى هوجه ) ندا مىكنند بر سر درختان كه :
لعنت خدا بر كسى است كه دشمن علىّ باشد . به نام خداوند بخشايندهء مهربان و سلام خدا بر برگزيدگان او از بندگان . » 484
و روايت كرده از جابر بن عبد اللّه انصارى كه : شنيدم از حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - كه فرمود كه : « من نماز گزاردم با حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - سه سال پيش از آنكه كسى نماز گزارد . » 485
و فرمود كه : « از آنچه حضرت
/ 131 B /
رسول به من عهد فرمود ، اين است كه دوست نمىدارد مرا كافر و دشمن نمىدارد مرا مؤمن ؛ و من دروغ نگفته‌ام و دروغ به من نگفته‌اند و من گمراه نشده‌ام و كسى به سبب من گمراه نشده . » 486