دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٣٢١
بحث بيست و سيم در حديث مناشده ( يعنى قسم دادن )
سبطى مثل دو سبط من حسن و حسين داشته باشد ؟ »
گفتند همگى : « اللّهمّ ! لا . »
و فرمود كه : « قسم مىدهم شما را كه در ميان شما كسى هست كه راز خود با پيغمبر گفته باشد ده مرتبه و هر مرتبه تصدّق كرده باشد پيش از راز گفتن غير من ؟ »
همه گفتند : « اللّهمّ ! لا . »
و ديگر فرمود كه : « قسم مىدهم شما را كه در ميان شما كسى هست غير من كه حضرت رسول دربارهء او فرموده باشد « من كنت مولاه فعلىّ مولاه . اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه فليبلغ الشاهد الغائب » ( يعنى : « هركه من صاحب اختيار اويم ، پس علىّ صاحب اختيار اوست . خداوندا ! دوست دار هركه او را دوست دارد ؛ و دشمن دار هركه او را دشمن دارد ؛ و بايد كه اين سخن را حاضرين به غايبين برسانند . » )
همه گفتند : « اللّهمّ ! لا . »
و فرمود كه : « قسم مىدهم شما را به خدا كه در ميان شما كسى هست كه حضرت مصطفى دربارهء او فرموده باشد كه : « بياور بار خدايا ! نزد من دوست‌ترين خلق را نزد تو و دوست‌ترين ايشان مر تو را تا بخورد با من اين مرغ را » و او آمده باشد و مشاركت نموده باشد با آن حضرت غير من ؟ »
همگى گفتند : « اللّهمّ ! لا . »
/ 129 A /
فرمود كه : « قسم مىدهم شما را كه در ميان شما كسى هست كه آن حضرت دربارهء او فرموده باشد كه : « مىدهم علم را به مردى كه خدا و رسول را دوست