دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٣١٧

بحث بيست و يكم در آنچه روايت كرده‌اند جمهور سنّيان از آيات قرآنى كه در شأن امير المؤمنين علىّ - عليه السلام - نازل شده

لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ فرمود كه : نه يهودى است و نه نصرانى .

يَكادُ زَيْتُها يُضِيءُ فرمود كه : نزديك است كه علم گويا شود از آن .

وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ ( يعنى : هرچند سؤال نكند و علم تازه تحصيل ننمايد . ) نُورٌ عَلى نُورٍ فرمود كه : امامى است بعد از امام .

يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ فرمود كه : هدايت مىكند خدا بر دوستى ما هر كه را كه خواهد . 473

و آيهء وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً ( يعنى : « مكشيد جانهاى خود را - يعنى بعضى از شما بعض ديگر را ؛ به جهت اينكه چون اهل دين واحدند ؛ پس به منزلهء يك نفس‌اند - بدرستى كه اللّه تعالى به شما مهربان است . » )

روايت كرده به سند خود از ابن عبّاس كه مراد اين است كه مكشيد اهل‌بيت پيغمبر خود را . 474

و آيهء وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً ( يعنى : « وعده فرمود اللّه تعالى به كسانى كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح و نيكو كرده‌اند از ايشان آمرزش را - يعنى ستر ذنوب و گناهان گذشتهء ايشان - و اجر بزرگ را - يعنى ثواب جزيل دايمى را - . » )

روايت كرده از ابن عبّاس كه گفت : پرسيدند جمعى از حضرت رسول كه اين آيه دربارهء كه نازل شده ؟

فرمود كه : « چون روز قيامت مىشود ، علمى از نور سفيد مىبندند و منادى ندا مىكند كه برخيزد سيّد مؤمنان و كسانى كه به او ايمان آورده‌اند بعد از

/ 127 B /