دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٣١٤

بحث بيست و يكم در آنچه روايت كرده‌اند جمهور سنّيان از آيات قرآنى كه در شأن امير المؤمنين علىّ - عليه السلام - نازل شده

آل ابراهيم ؛ چه نبوّت و پادشاهى به ايشان داده شده است ، مثل داود و سليمان كه داود نود و نه زن داشت و سليمان هزار زن و هفتصد سريه . پس چه جهت دارد حسد شما بر محمّد و آل او در اين امور و ايشان از آل ابراهيم‌اند ؟ ! )

/ 126 A /

روايت كرده از جابر از امام محمّد باقر - عليه السلام - كه فرمود : « مراد به « ناس » ماييم . » 470

و آيهء : إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ ( يعنى : « ياد كن آن وقت را كه گرفت پروردگار تو از بنى آدم از پشت ايشان ذرّيّت ايشان را و گواه گرفت ايشان را بر نفوس و جانهاى خود كه آيا نيستم من پروردگار شما ؟ گفتند : بلى هستى ، گواه مىدهيم تا آنكه نگويند روز قيامت كه ما از اين معنى غافل بوديم . » )

اصبغ بن نباته اين آيه را بر حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - خواند ، حضرت گريست و گفت : « به ياد دارم آن وقتى را كه اللّه تعالى از ما عهد و پيمان گرفت . » 471

و آيهء قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ( يعنى : « اللّه تعالى گفت خطاب به ابراهيم - عليه السلام - كه مىگردانم من تو را به جهت مردمان امام و پيشواى . گفت و از ذرّيّت من نيز بگردان امام و پيشوايى . اللّه تعالى گفت كه نمىرسد عهد من - يعنى امامت - به ظلم‌كنندگان ذرّيت تو . )

روايت كرد به سند خود از ابن مسعود كه حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله -