دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٣
بحث بيست و يكم در آنچه روايت كردهاند جمهور سنّيان از آيات قرآنى كه در شأن امير المؤمنين علىّ - عليه السلام - نازل شده
كبار به حيثيتى كه زارعين را بسيار خوش مىآيد ديدن آن از راه طراوت منظر و قوّت آن . »
پس حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - به منزلهء زرع است و جماعتى كه در دور اويند - از اصحاب و مؤمنين - به منزلهء شطاء آن زرعاند كه در ابتداى اسلام ضعيف و قليل بودند ، خداى تعالى قوّى گردانيد بعضى از ايشان را به بعض ديگر ، و بسيار گردانيد ايشان را و به كمال قوّت رسانيد تا آنكه به خشم آيند به سبب اين عدّت و كثرت و تظاهر و توافق ايشان بر طاعت كافرون .
حضرت صادق - عليه السلام -
/ 121 B /
در تفسير يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ فرمود كه :
امير المؤمنين است . 440
و حضرت امام موسى - عليه السلام - فرمود كه : آيهء تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً در شأن مرتضى علىّ - عليه السلام - نازل شد . 441
( و حسن بصرى گفته در تفسير فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ كه :
اسلام قوّت گرفت و درست ايستاد بر قوائم خود به شمشير مرتضى علىّ - عليه السلام - . » )
و آيهء وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً ( يعنى : « آن جماعتى كه آزار مىرسانند به مردان مؤمن و زنان مؤمنه بىجهت و سببى كه ايشان كسب كرده باشند و از ايشان صادر شده باشد ، پس بدرستى كه متحمّل شدهاند و برداشتهاند بهتان و گناهى هويدا را . » )
مقاتل بن سليمان گفته كه اين آيه در شأن امير المؤمنين نازل شد ؛ و سببش آن بود كه جمعى از منافقان آزار به آن حضرت مىرسانيدند و دروغ بر او