دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٢

بحث بيست و يكم در آنچه روايت كرده‌اند جمهور سنّيان از آيات قرآنى كه در شأن امير المؤمنين علىّ - عليه السلام - نازل شده

امير المؤمنين - عليه السلام - و عبّاس و طلحه با يكديگر مفاخرت مىنمودند .

طلحه گفت : من صاحب اختيار خانهء خدايم و كليد آن در دست من است ؛ و عبّاس گفت : من صاحب اختيار زمزمم و سقايه و آب دادن حاجّ با من است . آن حضرت فرمود كه : « من نمىدانم كه شما چه مىگوييد ؟ ! من شش ماه پيش از همهء مردمان نماز گذارم و صاحب جهادم در راه خداى تعالى . در اين وقت ، اين آيه نازل شد . ) 439

و آيهء مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيماهُمْ

/ 121 A /

فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ يعنى : « محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - پيغمبر خداست و آنانى كه با اويند بسيار بىرحمند نسبت به كافران و ميان خود با يكديگر بسيار مهربانند . مىبينى تو ايشان را بسيار ركوع و سجودكننده . التماس مىكنند فضل و زيادتى نعمت را از خداى تعالى و طلب مىكنند رضامندى او را . علامت ايشان روز قيامت هويداست در رويهاى ايشان از اثر سجود - يعنى مواضع سجود ايشان چون بدر منير روشن و درخشنده است - اين است مثل ايشان در تورات - يعنى آنچه مذكور شد از نعت ايشان ، وصف ايشان است در تورات - و نعت و مثل ايشان در انجيل اين است كه ايشان مانند زرع‌اند كه شطاء آن - يعنى : جوجهء آن - را در كمال نزاكت و ضعيفى خداى تعالى از زمين برآورد و بتدريج آن را قوّت داد تا آنكه به كمال قوّت رسيد و بر ساق و اصول خود درست ايستاد - يعنى به نهايت كمال رسيد - پس ايستاد صغار آن با