دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٤

بحث بيست و يكم در آنچه روايت كرده‌اند جمهور سنّيان از آيات قرآنى كه در شأن امير المؤمنين علىّ - عليه السلام - نازل شده

داشتن آن و از دادن زكات . مىترسند از روزى كه برمىگردد در آن دلها و ديده‌ها . » )

از

/ 117 B /

انس و بريده منقول است كه حضرت رسالت‌پناه اين آيه را تلاوت نمود ، مردى برخواست و گفت : يا رسول اللّه ! اين كدام خانه‌هاست ؟

آن حضرت فرمود : « خانه‌هاى انبيا و مرسلين . »

پس ابو بكر پرسيد كه : خانهء علىّ و فاطمه از آن خانه‌ها است ؟

گفت : « بلى ، از بهترين آن خانه‌ها است . » 416

و آيهء يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ( يعنى : « اى گروهى كه ايمان آورده‌ايد ! حرام مگردانيد چيزهاى پاكيزه را كه اللّه تعالى حلال كرده از براى شما ؛ و اعتدا و تجاوز از فرمودهء خدا مكنيد ؛ بدرستى كه اللّه تعالى دوست نمىدارد از حد در روندگان را . » )

گفته كه حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - با جمعى از صحابه عزم كردند بر حرام ساختن شهوات نفسانى . پس اين آيه نازل شد . 417

روايت شده از قتاده كه گفت : امير المؤمنين با جماعتى از صحابه - كه از آن جمله عثمان بن مظعون بود - اراده كردند كه از دنيا كناره گيرند و ترك زنان نموده ، راهب شوند ، اين آيه نازل شد . 418

ابن عبّاس گفته كه اين آيه در شأن علىّ و اصحاب او نازل شد ؛ و گويا مراد ابن عبّاس اين است كه خداى تعالى خطاب فرموده با مؤمنين و فرموده كه خلافتى را كه خداى تعالى براى شما قرار داده و حلال نموده و در امير المؤمنين