دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

بحث بيست و يكم در آنچه روايت كرده‌اند جمهور سنّيان از آيات قرآنى كه در شأن امير المؤمنين علىّ - عليه السلام - نازل شده

و ديگر آيهء وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ ( يعنى : « بداريد ايشان را در صحراى محشر به جهت سؤال كردن . » )

از ابن عبّاس روايت است كه آيه چنان است كه : « مسؤولون عن ولاية علىّ بن أبى طالب » ( يعنى : « سؤال كرده مىشوند در محشر از ولايت علىّ بن ابى طالب . » ) 389

و ديگر آيهء يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ( يعنى :

« اى گروهى كه ايمان آورده‌ايد ! بترسيد از خدا و بوده باشيد با راستگويان . » )

ابن عبّاس گفته كه مراد از « صادقين » علىّ بن ابى طالب - عليه السلام - است . 390

و ديگر آيهء الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ » ( يعنى : « آنان كه مىدهند در راه خدا مالهاى خود را در شب و روز - پنهان و آشكار - پس از براى ايشان مهيّا است مزد ايشان نزد پروردگار ايشان ؛ و ترس و بيمى نيست بر ايشان ؛ و محزون و دلتنگ نخواهند بود - يعنى : در قيامت - از اهوال و افزاع آن روز . » )

ابن عبّاس گفته : « كه مراد امير المؤمنين است كه آن حضرت مالك چهار درهم بود : يكى را در شب انفاق نمود و يكى در روز و يكى را مخفى و يكى آشكار . » 391

و ديگر آيهء يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( يعنى : « اى گروهى كه ايمان آورده‌ايد ! هرگاه كه خواهيد كه راز خود را با پيغمبر بگوييد ،