دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٢١٢

بحث ششم در بيان وجوب محبّت و مودّت امير المؤمنين صلوات اللّه عليه

عبّاس به سعيد بن جبير گفت كه : مرا برگردان به طرف اين شخص .

چون به طرف ايشان آورد ، بايستاد و گفت : كدام‌يك از شما سبّ اللّه تعالى مىكنيد ؟

ايشان گفتند : سبحان اللّه ! در ميان ما چنين كسى نيست !

گفت : كدام يك سبّ رسول اللّه مىكنيد ؟

باز چنان جواب گفتند .

سپس گفت : كدام‌يك سبّ علىّ بن ابى طالب مىكنيد ؟

گفتند : اين شخص است .

گفت : گواهى مىدهم كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود و من شنيدم به گوشهاى خود و نگاه داشتم به دل خود

/ 84 A /

كه با حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - خطاب فرمود كه : « يا علىّ ! هركه تو را سبّ كند ، مرا سبّ كرده و كسى كه مرا سبّ كند ، خدا را سبّ كرده و كسى كه خدا را سبّ كند ، او را به روى دراندازد در آتش جهنّم . » پس ابن عبّاس روى از ايشان گردانيد و برفت . 258

و در همان كتاب روايت شده از انس كه گفت : رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود كه : « در شب معراج كه مرا به آسمان بردند ، رسيدم به ملكى كه بر منبرى از نور نشسته بود و ملائكه گرداگرد او را گرفته بودند ؛ و گفتم : يا جبرئيل ! اين فرشته كيست ؟

گفت : نزديك او برو و سلام كن بر او .

پس نزديك رفتم و سلام كردم . ديدم كه برادرم و پسر عمّم ، علىّ بن ابى