دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

[ جنگ تبوك ]

به در برد ؛ و پسر برادر و برادر او را مقتول گردانيدند و زن او را با بسيارى از زنان ديگر به اسيرى گرفتند .

و بازگشت آن حضرت و خالد بن سعيد را بر بنى زبيد حاكم گردانيد كه زكات مال ايشان را گرفته ، امان دهد هركه را به سوى او آمده ، بازگردد به اسلام .

پس عمرو به نزد خالد آمد و مسلمان شد و استدعاى زن و فرزند خود نمود .

خالد ايشان را به او بخشيد .

و حضرت امير - صلوات اللّه عليه - از جملهء اسرا ، كنيزى به جهت خود اختيار فرموده بود . خالد بن وليد ، بريدهء اسلمى را طلبيده ، مكتوبى نوشت ، و او را به خدمت رسول اللّه پيش فرستاد و گفت : به خدمت حضرت رسول عرض كن كه علىّ بىاذن تو كنيزى را متصرّف شده .

پس بريده با مكتوب به راه افتاد تا آنكه به در خانهء آن حضرت رسيد .

عمر بن خطّاب به او برخورد . بريده تمامى حكايت به او گفت .

عمر گفت : به جهت اين كارى كه آمده‌اى نيك است . برو كه پيغمبر به واسطهء دختر خود بر او غضب خواهد كرد .

پس بريده به خدمت حضرت آمد و مكتوب خالد را سپرد . چون حضرت رسول آن مكتوب را گشوده مىخواندند ، و رنگ روى مبارك آن حضرت متغيّر مىشد ، بريده گفت : يا رسول اللّه ! اگر مردم مرخّص باشند در مثل اين كار ، هر آينه غنيمت

/ 45 A /

را همگى خواهند برد .

حضرت فرمود كه : « واى بر تو اى بريده ! منافق شدى . بدرستى كه از براى علىّ حلال است ، آنچه از براى من حلال است . بدرستى كه علىّ بن ابى طالب