دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٩٣
بحث اوّل در عبادت
شأن امير المؤمنين نازل شد . 148
و حضرت امام محمّد باقر - عليه السلام - مىفرمود كه در « 1 » آيهء كريمهء وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ ( يعنى : « آن كسى كه به حقّ و صدق آمد به رسالت و آن‌كه تصديق كرد او را » ) ؛ مراد از « جاء بالصّدق » پيغمبر است - صلّى اللّه عليه و آله - كه به حقّ مبعوث شده ؛ و مراد « 2 » از « صدّق به » حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - است كه تصديق نمود آن حضرت را . 149
و ابن عبّاس مىگفت كه : « آيهء كريمهء وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ ( يعنى : « ركوع كنيد با ركوع‌كنندگان » ) در شأن پيغمبر و امير المؤمنين نازل شد ؛ و ايشان بودند اوّل ركوع‌كنندگان . » 150
و حضرت امير المؤمنين ترك نفرمود نماز شب را هرگز ، حتّى در ليلة الهرير . 151
و همهء آن روز در كشش و كوشش بودند ، و با آن حال غافل از نماز نبود و ميان دو صفّ ايستاده ، ملاحظهء آفتاب مىنمود .
عبد اللّه بن عبّاس گويد كه گفتم : يا امير المؤمنين ! ملاحظهء چه فرماييد ؟
فرمود كه : « آفتاب را كه اگر وقت نماز شده باشد ، نماز كنم . »
عرض كردم كه : اين چه وقت نماز گزاردن است كه ما در اين حال مشغوليم به جنگ از نماز ؟ !
آن حضرت فرمود : « پس به جهت چه با ايشان جنگ مىكنيم ، نه آخر به جهت نماز مىكنيم ؟ » 152
( 1 ) . س : - در . ( 2 ) . س : - مراد .