دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٦٨

بحث چهارم در شجاعت آن حضرت

باشد كه بيايد از جايى كه حدّ ملك ايشان است ( يعنى دشت پادشاهى ) درشت صدا ، با صولت ، عالى همّت . نگذرد بر شهرى الّا آنكه آن را فتح كند و بلند نشود علمى در برابر او مگر آنكه او را پست كند . واى بر كسى كه با او دشمنى كند . پس هميشه چنين باشد تا ظفر يابد . »

چون اين اوصاف را شنيديم و ديديم كه در شما بود ، اميدوار شده ، قصد خدمت تو كرديم . پس خوشحال كن دلهاى ايشان را .

سلطان او را نوازش و دلدارى نمود ؛ و فرمانى به اسم پدرم نوشت و در آن امان داد اهل حلّه و حوالى و اطراف آن را .

و اخبار آن حضرت - صلوات اللّه عليه - در اين باب بسيار است .

بحث چهارم در شجاعت آن حضرت

بحث چهارم در شجاعت آن حضرت

بدان كه تمامى خلايق از مؤالف و مخالف ، اتّفاق دارند كه امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - اشجع ناس بود بعد از پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - و زياده از همه جنگ كرده بود و ملائكهء آسمان تعجّب مىفرمودند از حملات او در جنگ ؛ و حضرت رسول فرمود كه : « كشتن او عمرو بن عبدود عامرى را

/ 24 A /

بهتر است از عبادت همهء آدميان و جنّيان . » 107

و جبرئيل - عليه السلام - در روز حرب احد از نزد خداوند عالميان آمد .

مىگفت : « لا سيف إلّا ذو الفقار و لا فتى إلّا علىّ » چنان كه همهء مسلمانان