دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — الصفحة ٦٤
بحث سيّم در خبر دادن به غيب
انحاى قتل ، هركدام را كه دوست‌تر مىدارى .
قنبر - رضى اللّه عنه - گفت : اين را به تو گذاشتم كه تو اختيار كنى . زيرا كه هر نحو كه تو مرا مىكشى ، به آن نحو من تو را خواهم كشت ؛ و مولاى من - صلوات اللّه عليه - مرا خبر داده كه قتل من به عنوان ذبح خواهد بود به ظلم و ناحقّ .
پس حجّاج امر كرد كه او را ذبح كردند - رضوان اللّه عليه - . 103
و ديگر آنكه مردى به خدمت آن حضرت - صلوات اللّه عليه - آمد و گفت : يا امير المؤمنين ! مىگذشتم به وادى القرى ، ديدم خالد بن عرفطه را كه مرده بود .
پس استغفار كن به جهت او .
و حضرت فرمود كه : « او نمرده و نخواهد مرد تا آنكه قائد لشكر ضلالت شود و علمدار او حبيب بن جمّاز « 1 » خواهد بود . »
مردى از زير منبر برخواست و گفت : يا امير المؤمنين ! من محبّ و شيعهء خاندان شماام .
فرمود كه : « تو كيستى ؟ »
گفت : من حبيب بن جمّازم .
حضرت - صلوات اللّه عليه - فرمود كه : « بپرهيز از برداشتن آن علم ! و خواهى برداشت و داخل مسجد خواهى شد از اين در - و اشاره به باب الفيل فرمود - . »
پس چون حضرت امير المؤمنين و امام حسن - عليهما السلام - شهيد شدند و حضرت امام حسين - عليه السلام - به كربلا آمد ، پسر زياد ملعون ، عمر سعد لعين را به حرب آن حضرت فرستاد و خالد بن عرفطه را مقدّمهء لشكر كرد و حبيب بن
( 1 ) . ك : حبيب بن حمار .