اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — الصفحة ٨٩
2 - 3 - 2 - 1 - 1 - 5 اصحاب
شاعران در اغلب موارد آنان را زير مجموعه‌ى اصحاب گردآورده و سيمايى كلى از شخصيت آنها ترسيم مىكنند . البته گاهى نيز برخى از شخصيت‌ها را به طور مستقل مطرح ساخته و خصوصيات بارز هر يك را براى مخاطبان به تصوير مىكشند .
سيد حيدر بيشتر از شجاعت و جنگاورى اصحاب سخن گفته و در كنار اين توصيفات ، از صفت پاك طينتى و هدايت و عفت و تقواى آنها نيز سخن به ميان آورده كه اين توصيفات حكايت از افرادى برگزيده و صاحب فضيلت دارد كه در ركاب حضرت با جان و دل مىجنگيدند . شاعر با توصيف حماسى خود ، جهاد و مبارزه آنان را در ميدان جنگ اينچنين ترسيم مىكند :
و هُم خيرُ مَن تحتَ السماءِ بأسرِهم * و أكرمُ مَن فوقَ السماءِ و اشرفُ
و هم يكشِفونَ الخَطبَ لا السيف فِى الوَغى * بأمضى شباً منهم ، و لا هو أرهَف
و من تحتها الآجالُ تسرى و فوقَها * لواءٌ من النصرِ العزيزِ يرفرفُ
لَهُم سَطواتٌ تملأُ الدهرَ دهشةً * و تنبثُ منها الشمُّ و الأرضُ تَرجِفُ
( همان : 93 )
آنها بهتر از همه كسانى هستند كه در زير آسمانند و بزرگوارتر و شريف‌تر از همه كسانى كه در آسمانهايند .
و آنها در ميدان جنگ ، گرفتارىها و سختىها را با لبه تيز و برّنده شمشير آشكار مىكردند ( رفع مىكردند ) .
از زير ( شمشيرشان ) مرگ‌ها حركت مىكرد ( با لبه تيز شمشير جان‌ها را مىگرفتند ) و بر بالاى آن پرچم پيروزى و اقتدار به اهتزاز در آمده بود .
آنها قدرت و شوكتى دارند كه شگفتى و بهت آن روزگار را فرا گرفته و زمين دچار رعشه مىشود زمانيكه بويى از اين صولت پراكنده مىشود .