اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

3 - 1 - 1 - 2 - 4 سلوك پيامبر ( ص )

راهنما و هادى ظهور مىكند و شاعر و مردم را اصلاح مىنمايد :

مكتب موسى است دبستان دين * مقتضى طفل سبق خوان دين

مكتب عيسى كه كند نغمه سر * دوره رشد است و بلوغ بشر

مكتب اسلام كه كامل شده است * مدرسه عالى و دانشكده است

( همان : 405 )

شاعر در اين بيت ، به علم و حكمت پيامبر ( ص ) ، كه در شب معراج ، خداوند به ايشان عطا كرد ، اشاره دارد :

محمد ( ص ) از خط الواح عرشى دانشى آموخت * كه كانونهاى عرفانش نهان در هر كنايت بود

( خشكنابى ، 66 : 1379 )

شاعر در اينجا با تاپير پذيرى از آيات قرآن كريم ، از مقوله توسل به ائمه معصومين ( ع ) سخن مىراند :

توسل ، چهارده معصوم را كن * كه قرآن خواندنشان سبع المثانى

( سبكدل ، 15 : 1392 )

اين بيت تناص است به اين آيه قرآنى « وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ « 1 » »

در اين ابيات ، شاعر به رفتار پيامبر اكرم ( ص ) بر اساس نوع برخورد ياران و دشمنان با ايشان اشاره دارد :

( 1 ) سوره حجر ، آيه 87