عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

11 : احمد مجتهد مغانى تبريزى

فديتُك قد طال المدى واعتدى العدى * و ركن الهدى والعدل بان انثلامه

وقد غيّروا دين النبي بجهلهم * فحرم حلّ الشرع حلّ حرامه

كرام الورى في الدهر صاروا أذلةً * وساد على الأشراف فيها لئامه

إلى مَ أقاسي لوعة الوجد في النوى * بقلبي جرح ليس يرجى التيامه

اين ساقى نامه از اوست :

دلا يك‌دم از خواب بيدار شو * وزين مستى طبع هوشيار شو

چرا مانده‌اى دور از اصل خويش * چرا نيستى طالب وصل خويش

چرا آخر اى مرغ قدسى نفس * همى كرده‌اى خو به خاكى قفس

چه شد گر دو روزى تو اى بينوا * ز ياران و احباب گشتى جدا

غريب از ديار حقيقت شدى * گرفتار دام طبيعت شدى

به قيد طبيعت شدى پاى بست * فراموش كردى عهود الست

بر افشان تو اى مرغ قدسى مكان * پر و بال ز آميزش خاكيان

به خود روزنى زين قفس برگشا * به صفّ سماواتيان پر گشا

ز پا بگسل اين دام دار غرور * بپر تا به اوج سراى سرور

مُغَنى بيا ساز كن ارغنون * كه آمد به سر باز شور جنون

بيا ساقى من به قربان تو * فداى تو و عهد و پيمان تو

بده يادگار جم كامگار * كه با هر مزاجى بود سازگار

مىاى ده كه افزايدم عقل و جان * فتد بر دلم عكس روحانيان