عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٩

95 : هاتف اصفهانى

يار بىپرده از در و ديوار * در تجلى است يا اولىالابصار

شمع جويى و آفتاب بلند * روز بس روشن و تو در شب تار

گر ز ظلمات خود رهى بينى * همه عالم مشارق انوار

كوروش قائد و عصا طلبى * بهر اين راه روشن و هموار

چشم بگشا به گلستان و ببين * جلوه آب صاف در گل و خار

ز آب بىرنگ صد هزاران رنگ * لاله و گل نگر در اين گلزار

پا به راه طلب نه و از عشق * بهر اين راه توشه‌اى بردار

شود آسان ز عشق كارى چند * كه بود پيش عقل بس دشوار

يار گو بالغدو و الآصال * يار جو بالعشى والابكار

صد رهت لن ترانى ار گويند * بازمىدار ديده بر ديدار

تا به جايى رسى كه مىنرسد * پاى اوهام و ديده افكار

بار يا بى به محفلى كآنجا * جبرئيل امين ندارد بار

اين ره ، آن زاد راه و آن منزل * مرد راهى اگر ، بيا و بيار

ور نه اى مرد راه چون دگران * يار مىگوى و پشت سر مىخار

هاتف ، ارباب معرفت كه گهى * مست خوانندشان و گه هشيار

از مى و جام و مطرب و ساقى * از مغ و دير و شاهد و زنار

قصد ايشان نهفته اسرارى است * كه به ايما كنند گاه اظهار