عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٥

95 : هاتف اصفهانى

هر طرف ديدم آتشى كان شب * ديد در طور موسى عمران

پيرى آنجا به آتش افروزى * به ادب گرد پير مغبچگان

همه سيمين عذار و گل رخسار * همه شيرين زبان و تنگ دهان

عود و چنگ و نى و دف و بربط * شمع و نقل و گل و مل و ريحان

ساقى ماه‌روى مشكين‌موى * مطرب بذله گوى و خوش‌الحان

مغ و مغ‌زاده ، موبد و دستور * خدمتش را تمام بسته ميان

من شرمنده از مسلمانى * شدم آن جا به گوشه‌اى پنهان

پير پرسيد كيست اين ؟ گفتند : * عاشقى بىقرار و سرگردان

گفت : جامى دهيدش از مى ناب * گرچه ناخوانده باشد اين مهمان

ساقى آتش‌پرست آتش دست * ريخت در ساغر آتش سوزان

چون كشيدم نه عقل ماند و نه هوش * سوخت هم كفر ازان و هم ايمان

مست افتادم و در آن مستى * به زبانى كه شرح آن نتوان

اين سخن مىشنيدم از اعضا * همه حتى الوريد و الشريان

كه يكى هست و هيچ نيست جز او

وحده لا إله الاهو

از تو اى دوست نگسلم پيوند * ور به تيغم برند بند از بند

الحق ارزان بود ز ما صد جان * وز دهان تو نيم شكرخند