عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — الصفحة ٢٤١

67 : محمد حسين كمپانى اصفهانى

بلبل نطقم چنان قافيه پرداز شد * كه زهره در آسمان به نغمه دم‌ساز شد

محيط كون و مكان دايره‌ى ساز شد * سرور روحانيان هو العلى الكبير

* * *

نسيم رحمت وزيد دهر كهن شد جوان * نهال حكمت دميد پر ز گل ارغوان

مسند حشمت رسيد به خسرو خسروان * حجاب ظلمت دريد ز آفتاب منير

* * *

وادى خمّ غدير منطقه‌ى نور شد * يا ز كف عقل پير تجلّى طور شد

يا كه بيانى خطير ز سرّ مستور شد * يا شده در يك سرير قران شاه و وزير

* * *

شاهد بزم ازل شمع دل جمع شد * تا افق لم يزل روشن از آن شمع شد

ظلمت ديو و دغل ز پرتوش قمع شد * چه ، شاه كيوان محل شد به فراز سرير

* * *

چون به سر دست شاه شير خدا شد بلند * به تارك مهر و ماه ظل عنايت فكند

به شوكت فر و جاه به طالعى ارجمند * شاه ولايت‌پناه به امر حق شد امير

* * *

مژده كه شد مير عشق وزير عقل نخست * به همّت پير عشق اساس وحدت درست

به آب شمشير عشق نقش دوئيت بشست * به زير زنجير عشق شير فلك شد اسير

* * *

فاتح اقليم جود به جاى خاتم نشست * يا به سپهر وجود نير اعظم نشست

يا به محيط شهود مركز عالم نشست * روى سياه عنود سياه شد همچو قير

* * *