عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٣

62 : محمد تقى نير تبريزى

از تشنگى ز پا چو درآمد به سر دويد * چون بر وفاى عهد الستش ندا رسيد

از پشت زين قدم چو به روى زمين نهاد * افتاد و سر به سجده‌ى جان آفرين نهاد

در شكوه از تبريز مىسرايد :

دلم ز خطه‌ى تبريز به زنهار آمد * نيرا خيمه‌ى ما بين كه به ويرانه زدند !

به تركى و زبان‌حال مادر حضرت قاسم ( ع ) :

ائتدى غم طغيان ، سرور قلب ناشاديم اويان * اوددوتوب جانيم ، چخوب افلاكه فرياديم اويان

ياوريم غم لشكرى قيلدى مسخر كونلومى * ضعف تاپدى قوت الدن گئتدى بنياديم اويان

دامه دوشموش صيد تك يول گوزله‌مكدن گوزلريم * دولدى قان ياشيله ، آهو گوزلو صياديم اويان

گورمه‌سون تا گل يوزون گون باشون اوسته نو عروس * ائليوب زلفين پريشان تازه داماديم اويان

آثار مكتوب

1 ) آتشكده‌ى نير ؛