عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — الصفحة ١٧٥

48 : عمر سهروردى

سعدى از زبان وى چنين پند مىدهد :

مقالات مردان به مردى شنو * نه سعدى كه از سهروردى شنو

مرا شيخ داناى مرشد شهاب * دو اندرز فرمود بر روى آب

يكى آنكه در جمع بدبين مباش * دوم آنكه در نفس خودبين مباش

نامبرده در سال 623 يا 630 و يا 632 ق در بغداد بدرود حيات گفت و در « مقبره‌ى ورديه‌ى » بغداد مدفون گشت .

نمونه سروده

تصرمت وحشة الليالي * وأقبلت دولة الوصال

وصار بالوصل لي حسوداً * من كان في هجركم رثى لي

وحقكم بعد أن حصلتم * بكل ما فات لا أبالي

أحييتموني وكنت ميتاً * وبعتموني به غير غال

تقاصرت عنكم قلوب * فيا له مورداً حلالي

علي ما للورى حرام * وحبكم في الحشا حلالي

تشربت أعظمي هواكم * فما لغير الهوى ومالي

فما على عادم أجاجاً * وعنده أعين الزلال

* * *

بخشاى بر آن كه بخت يارش نبود * جز خوردن غم‌هاى تو كارش نبود

در عشق تو حالتيش باشد كه از آن * هم با تو و هم بىتو قرارش نبود

* * *

اى از غم ديدن رخت حيران من * واندر طلب وصل تو سرگردان من