تحفة الملوك ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٩

ويژگيهاى سبكى

ب : به كار بردن « اندر » به جاى « در » در بعضى مواقع : « هركسى را اندر وى راست گفتن و به پايهء خويش گفتن . . . » ( ص 34 )

ج : به كار بردن « با » در معنى « به » : « به روزگار صاحب عبّاد يكى با وى نامه نوشت » ( ص 83 )

د : به كار بردن « ى » شرطى : « اگر به يك ميزر نشسته بودمى ، همچنان بيامدمى تا فرشتگان ننوشتندى » ( ص 19 )

ه : به كار بردن « ى » و « همى » استمرارى : « آله هرروز بشدى تا نيمهء دريا غوطه كردى و ماهى گرفتى و به كنار آوردى و چون خواستى كه بخوردى شغال در ميان بيشه كمين ساخته بودى از گوشه‌اى درجستى و ماهى بربودى و در بيشه گريختى و آلهء بيچاره گرسنه بماندى . » ( ص 59 )

« چون وى را بدرود همى كرد . » ( ص 41 )

و : به كار بردن ضمير سوّم شخص مفرد ( - او / وى ) براى غير جانداران . « و هر كارى كه از سر شتاب و بىانديشه آغاز كنند ، حاصل وى جز ندامت و پشيمانى نبود » ( ص 8 )

ز : به كار بردن « را » در معنى اختصاص : « همچنان‌كه فرمان سلطان راست ، فتوى علماراست . » ( ص 19 )

ح : موازنه و قرينه‌سازى در برخى مواقع : « و عالميان از اطراف و اكناف روى به روضهء جلال و حديقهء اقبال او نهند و از الطاف شيم و اصناف نعم او با حظّ و نصيب شوند . » ( ص 74 )

ط : به كار بردن تمثيل و استشهاد « هرآن سخن كه آن موافق خرد است نزديك دوست و دشمن پسنديده است و همچون خرمايى باشد رسيده كه از درخت بستانند و از آن طعم و حلاوت گيرند . » ( ص 32 ) « و چون روزگار موافق نيايد ، هرچه بهتر انديشه كند ، ثمرهء آن بدتر بود و به چشم مردم خوار شود .

هنرها ز بدبخت آهو بود * ز بخت‌آوران زشت نيكو بود »

( ص 42 )