آينه يقين ( ترجمة كشف اليقين ، علامه حلي ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٢

مبحث چهارم در بارهء بستن درهايى است كه از منازل اصحاب به مسجد باز مىشد ، جز درب منزل على ( عليه السّلام ) و اين منزلت اختصاصى را رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) براى وى برقرار نمود كه هيچ كس با او ، در اين رتبه شريك و انباز نبود

كس را بر شما ، امتياز نداده‌ام و اگر اين دستور از شخص من بود هيچ كسى را بر ديگرى امتياز نمىدادم ! به خدا سوگند اين فضيلتى است كه خداى متعال به او كرامت نموده است ، امّا در بارهء شخص تو مژده‌اى دارم و آن اين است كه خدا و رسولش از تو خشنود هستند بشارت باد تو را ؛ اثر اين بشارت در روز أحد كه حمزه به شهادت رسيد آشكار گرديد .

اين فضيلت و امتياز خاص على عليه السّلام بر جمعى از ياران پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گران آمد و در گردهمايى جمعى ، زبان به اعتراض گشوده و از علت اين عمل ، در حدّ گسترده‌اى جويا شدند ، چون دامنهء گفتار آنان به درازا كشيده شد و به گوش رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رسيد ، در ميان اصحاب خود به پا خاست و فرمود : مردانى چند بر آنها گران آمده است كه من على را در مسجد جاى داده و بر عمل من خورده گرفته‌اند ، با اينكه به خدا سوگند اخراج ديگران و ابقاى وى به دستور من نبوده است ، بلكه خداى متعال به موسى و برادرش وحى نمود كه براى يارانتان در مصر ؛ خانه بسازيد و خانه‌هاى خويش را قبلهء آنان قرار دهيد و در آنها نماز بخوانيد و در پى اين دستور به موسى فرمان ديگرى داد كه در آن عبادتگاه كس ساكن نشود و با همسرش همبستر نگردد و در آن مسجد جز هارون و ذريه‌اش كسى حق ورود ندارد و چون على منزلتش نزد من به منزلت هارون نسبت به موسى است و او برادر من مىباشد ، روا نيست كه در مسجدم كسى با همسرش همبستر شود ، مگر على و ذريّه او .

سپس فرمود : هر كس از اين عمل ناراحت است راه براى او باز است ، از اينجا به آنجا برود و با دست مبارك به شام اشاره نمود ! .