المستجاد من كتاب الأرشاد ( نگاهى بر زندگى دوازده امام " ع " ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥١
اشعار سيّد حميرى دربارهء داستان فوق
يأتيه ليس بحيث يلقى عامرا * غير الوحوش و غير اصلع اشيب
فدنى فصاح به فاشرف ماثلا * كالنّصر فوق شظية من مرقب
هل قرب قائمك الذى بوئته * ماء يصاب فقال ما من مشرب
الا بغاية فرسخين و من لنا * بالماء بين نقى و قى سبب
فثنى الاعنة نحو وعث فاجتلى * ملساء تلمع كاللجين المذهب
قال اقلبوها انكم ان تقلبوا * ترووا و لا تروون ان لم تقلب
فاعصوا صبوا فى قلعها فتمنعت * منهم تمتع صعبة لم تركب
حتى اذا اعيتهم اهوى لها * كفا متى ترد المغالب تغلب
فكانّها كرة به كف خزور * عبل الذّراع دحى بها فى ملعب
فسقاهم من تحتهم متسلسلا * عذبا يزيد على الالذّ الاعذب
حتى اذا شربوا جميعا ردّها * و مضى فخلت مكانها لم يقرب
اعنى ابن فاطمة الوصىّ و من يقل * فى فضله و فعاله لم يكذب
يعنى :
1 - شبى على ( عليه السّلام ) در راهى پس از وقت عشاء ( در مسير صفّين ) به كربلا گذر كرد .
2 - تا اينكه به مردى جدا شده از مردم كه در عبادتگاه بسر مىبرد رسيد ، عبادتگاه كه پايه‌هايش در بيابان خشك و سوزانى قرار داشت .
3 - به آن سو حركت مىكرد كه در آنجا آبادى و متاعى جز وحشىهاى بيابان و پيرى داراى سر بىمو نبود .
4 - پس نزديك آن عبادتگاه رفت و آن پير را صدا كرد و آن پير ، مانند پاسدارى كه در بالاى برجى نشسته باشد به پايين نگاه كرد .
5 - على ( عليه السّلام ) به آن پير فرمود : آيا در نزديك محل سكونت تو آبى پيدا مىشود ؟ او در پاسخ گفت : آبى در اينجا نيست .
6 - جز در آن سوى دو فرسخى و كيست كه در ميان تپّه‌هاى ريگ و بيابان