برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٢

جنگ رستم زال زر با پيلسم سقلابى

چه گويند نام‌آوران زين سپس * ندارند گردان ايران به كس

كه چندين سواران و نام‌آوران * سرافراز شيران و گندآوران

ستادند از دور و خسرو به جنگ * ندارند از مردى خويش ننگ

چنين گفت رستم كه اى شهريار * به ديّان « 1 » و دادار پروردگار

روان سياوخش غمگين مكن * در اين كينه ابرو پر از چين مكن

مرنجان تنت را به پيكار و جنگ * سر نامداران مياور به ننگ

بمان تا كه برزوى بيرون شود * بدين « 2 » رزم با او به هامون شود

كه از « 3 » جنگ افراسياب دلير * گريزان شود روز پيكار شير

نباشد به ميدان چو افراسياب * به مردى نتابد بر او آفتاب

اگر تاب گرزش برآيد به كوه * شود كوه خارا ز زخمش ستوه

دمش هست مانند باد سموم * كند سنگ خارا به مردى چو موم

نمانيم اى شه « 4 » كه بيرون شوى * برين دشت با او به هامون شوى

تو بر تخت زرّين بر آن پشت پيل * نشين تا كنم دشت چون رود نيل

كنم روز رخشان بر او بر سياه * نمانم بر اين دشت شاه و سپاه

چو بشنيد خسرو ز درد پدر * بباريد از ديده خون جگر

به رستم چنين گفت كاى پهلوان * مباش اندرين كار خسته‌روان

نبيرهء فريدون و پور پشنگ * ستاده‌ست بر دشت هامون به جنگ

مرا خواست برزوى « 5 » بيرون شود ؟ * به‌ويژه روانم پر از خون شود

اگر چند ايرانيان « 6 » جنگ من * به ميدان نديدند آهنگ من

به ميدان « 7 » من گر بود نره‌شير * نتابد به يك زخم مرد دلير

ز پشت سياوخش نامى منم * بلند آسمان بر زمين برزنم

( 1 ) . ن ، س : يزدان . ( 2 ) . س : به اين . ( 3 ) . س : در . ( 4 ) . ن ، س : بمانند ( س : نمانند ) گردان . ( 5 ) . س : رستم چو . ( 6 ) . س : ز ايرانيان . ( 7 ) . ن ، س : برآورد .