برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٦

جنگ رستم زال زر با پيلسم سقلابى

ببستش به خم كمند اندرون * بباريد بدگوهر از ديده خون

بناليد [ و ] از درد دل ناله كرد * ز ديده همى رخ پر از ژاله كرد

به رخش اندر آمد سپهبد دوان * همى تاخت بر دشت روشن‌روان

چو آمد به نزديك دستان سام * سپهدار برزوى فرخنده‌نام

بيامد به نزديك رستم فراز * زمين را ببوسيد و بردش نماز

ز دست جهان‌پهلوان بستدش * ز كينه همى بر زمين برزدش

كه پهلو و پشتش به هم در « 1 » شكست * سر كينه‌ور گشت با « 2 » خاك پست

وز آنجا بياورد او را به راه * بدان تا ببيند دورويه سپاه

برآورد برزوى شمشير تيز * تن پيلسم كرد پس ريزريز

ز شادى زواره فرامرز و زال * به گردنده گردون برآورد يال

همه نامداران ايرانيان * ببستند بر جنگ جستن ميان

چنين گفت هريك كه افراسياب * نمانيم تا بيند آن سوى « 3 » آب

جهاندار دستان بر آن « 4 » روى خاك * بماليد رخ پيش ديّان « 5 » پاك

همى گفت كاى كردگار جهان * شناسندهء آشكار و نهان

تو كردى مرا شاد و روشن‌روان * تو دادى به من بازپور جوان

به گيتى نگه دارش « 6 » از بدكنش * مبادا كه يابد ز كس سرزنش

به هر كار پشت و پناهش تو باش « 7 » * نگهدار اورنگ و گاهش تو باش « 8 »

چو افراسياب دلير آن « 9 » بديد * بزد دست و گرز گران بركشيد

به پيران چنين گفت جنگ آوريد * همه راه و رسم پلنگ آوريد

( 1 ) . س : بر . ( 2 ) . ن : بر ؛ س : در . ( 3 ) . س : اين دشت . ( 4 ) . س : بدان . ( 5 ) . ن ، س : ايزدان . ( 6 ) . س : نگهدار . ( 7 ) . ن : تويى ؛ س : تو باد . ( 8 ) . ن : تويى ؛ س : تو باد . ( 9 ) . ن : از دليران .