برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٩

جنگ رستم زال زر با پيلسم سقلابى

به گرز گران گردنت بشكنم * به زاولستان آتش اندر زنم

چو بشنيد رستم برآشفت سخت * چنين گفت كاى مرد شوريده بخت

نيايد ز خرگور پيكار شير * بخندد بر اين گفته « 1 » مرد دلير

چرا غره گشتى به بازوى خويش « 2 » * بر اين برز و بالاى و نيروى خويش

برآوردگه مرد چون تو هزار * گر آيند پيشم نبرده سوار

به ديّان « 3 » كه چندان نمانم بر اين « 4 » * كه در تك نهد رخش پى بر زمين

به كردار افسانه از جنگ من * همانا شنيدى به هر انجمن

چه كردم به مازندران روز كين * كه در بند بد شهريار زمين

چو آيد كسى را زمانه « 5 » به سر * به پيكار با من ببندد كمر

شنيدى كه كاموس جنگى چه « 6 » ديد * ز خمّ كمندم چو پيشم « 7 » كشيد

تو را آن زمان كشت افراسياب * كه كشتى فكندى بر اين‌روى آب

به افسونگرى ديده بىشرم كرد * به گفتار شيرين دو لب « 8 » نرم كرد

فريبنده گشتى به گفتار او * چه دانى تو نيرنگ و كردار « 9 » او

بگريد به تو دوده و كشورت * نشيند « 10 » به ماتم همى مادرت

فريبنده پيران دهد تاج زر * كسى را كه با من ببندد كمر

چو ايشان به درياى بيم اندرند * به چاره بكوشند تا بگذرند

چو غرقه به هر شاخ يازند « 11 » دست * كه بر موج دريا نشايد نشست

تو را همچو الكوس و ديگر سران * بمانند در زير گرز گران

( 1 ) . ن ، س : گفت . ( 2 ) . ك : شير . ( 3 ) . ن ، س : يزدان . ( 4 ) . س : به زين . ( 5 ) . س : زمانه كسى را . ( 6 ) . ن : كه . ( 7 ) . ن : به پيچش . ( 8 ) . ن ، س : دلت . ( 9 ) . ك : گفتار . ( 10 ) . س : نشسته . ( 11 ) . س : يازنده .