برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٨

جنگ رستم زال زر با پيلسم سقلابى

ز ديّان مگر روى برتافتى * كه از كينه با ديو بشتافتى

بميرد هر آن كو ز مادر بزاد * نماند به گيتى كسى راد و شاد « 1 »

به نيك و بد چرخ خرسند باش * هميشه مرا از در پند باش

به برزو چنين گفت پس پهلوان * كه اى نامور گرد روشن‌روان

به هر كار بايد كه در پيش شاه * ميان بسته باشى چو من با سپاه

نتابى سر از شهريار جهان * به فرمان او بسته دارى ميان

مرا سال افزون شد از چارصد * نديدم به « 2 » گيتى يكى روز بد

كنون گر زمانه فراز آمده‌ست * به تو نوبت جنگ باز آمده‌ست

اگر كشته گردم به آوردگاه * نبايد كه پيچى سر از حكم شاه « 3 »

ميان را ببند از پى كين من * خود و نامداران اين انجمن

بفرمود تا رخش را زين كنند * سواران بروها پر از چين كنند

بپوشيد تن را به ببر بيان * برآورد بر « 4 » زه دو زاغ كمان

كمندى ببسته به فتراك زين * به « 5 » زين اندر آمد ز « 6 » روى زمين

به گردن برآورد گرز گران * دورويه نظاره برو بر سران « 7 »

همى راند تا پيش آوردگاه * به نزديك آن نامور كينه‌خواه

درفشش ببردند با او به هم * نبودش به دل اندرون هيچ غم

نگه كرد در وى همان پيلسم * ز ديده بباريد بر روى نم

به رستم چنين گفت كاى پهلوان * سرافراز گردان روشن‌روان

به هنگام كينه چو برخاستى * ز پيكار بر دل چه آراستى

كه من چون برآوردم از خواب سر * چنين كردم انديشه‌اى « 8 » نامور

كه يالت بدوزم به پيكان تير * كنم روز رخشنده بر زال قير

( 1 ) . ن : كسى را زمانه زمانه ( س : زمانت ) نداد . ( 2 ) . س : ز . ( 3 ) . س : ز خورشيد و ماه . ( 4 ) . ن : در . ( 5 ) . ك : ز . ( 6 ) . ك : به . ( 7 ) . ن ، س : سروران . ( 8 ) . س : انديشهء .