برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٧
جنگ رستم زال زر با پيلسم سقلابى
جنگ رستم زال زر با پيلسم سقلابى
جنگ رستم زال زر با پيلسم سقلابى
وز آن پس به اسب اندر آمد چو باد * ز يزدان نيكى دهش كرد ياد
كمانى به بازو و گرزى به دست * همى تاخت هر سوى چون پيل مست « 1 »
كمندى به فتراك بر شصت خم * دلى پر ز كينه سرى پر ز غم
سراسيمه آمد به نزديك شاه * چو درياى جوشان به دل كينه‌خواه
وز آنجا بيامد به ايران سپاه * چو تندر خروشيد « 2 » ز ابر « 3 » سياه
به ايرانيان « 4 » گفت رستم كجاست * كه خواهم به ميدان ازو كينه خواست
به ميدان بگرديم يك با دگر * به كينه ببنديم هردو كمر
ببينيم تا بر كه گردد زمان * همانا سرآيد يكى را زمان « 5 »
همى گفت و مىگشت بر پيش صف * ز كينه همى بر لب آورد « 6 » كف
چو دستان مر او را بدان‌سان بديد * سرشكش ز ديده به رخ برچكيد
بيامد به نزديك رستم چو باد * به دو گفت كاى پهلو پاك‌زاد
هم‌آوردت آمد برآراى جنگ * كه خواهد همى رستم تيزچنگ
مرا سال نزديك هفتصد « 7 » رسيد * كه چشمم چنين نامدارى نديد
ندانم كه فرجام اين كار چيست * همى بخت رخشنده خود يار كيست
بترسم نبايد كه چرخ روان * نگردد « 8 » به كام دل پهلوان
وز آن پس ز ديده بباريد آب * همى كرد نفرين بر افراسياب
چو رستم ز دستان شنيد اين سخن * دگرگونه انديشه افكند بن
به دو گفت كاين نالهء زار چيست * تو را با جهاندار پيكار چيست
نبشته نگردد « 9 » به سر بر دگر * به از تو نداند كس اى نامور
( 1 ) . ن ، س : همى رفت بر سان آذرگشسب ( ! ) . ( 2 ) . ك : ز خورشيد . ( 3 ) . ن : خروشنده ابر ؛ س : خروشان و ابر ؛ متن : پ . ( 4 ) . ك : ايران ( ! ) . ( 5 ) . س : يكى كس سرآيد به جان . ( 6 ) . ك ، س : آورد ؛ متن : ن ، پ ، م . ( 7 ) . ن : نهصد ؛ س : ششصد . ( 8 ) . ك : بگردد . ( 9 ) . ن ، س : نگردد نبشته .