برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٠

[ گفتار در رزم برزو و دستان و رسيدن افراسياب با لشكر در آن رزمگاه ] « 4 »

به پيكار « 1 » و شمشير و گرز گران * فروماند بازوى گندآوران

كنون چون شب تيره آمد پديد * به چاره سپهبد به لشكر كشيد

چو از كوه سر برزند آفتاب * من از بخت توران شه افراسياب

كنم روز روشن برو بر سياه * برآيد ز ايرانيان كام شاه

به دو گفت شاه اى جهان‌جوى مرد * نبينى كه گردون گردان چه كرد

دو گرد دلاور بيامد به كين * بدين لشكر گشن « 2 » و شيران چين

همه لشكر ترك بر هم زدند * درفش و همان پيل من بستدند

به خاك اندرون پست شد زان سرم * به ننگ اندر آلوده شد گوهرم

همان ترگ هومان و زرّين سپر * ببردند گردان پيروز « 3 » گر

چو بشنيد ازو پيلسم اين سخن * برو تازه شد بيم و درد كهن

چنين گفت با او دلاور نهنگ « 4 » * ندارند گردان مگر راى « 5 » جنگ

ز توران به ايران به جنگ آمدند * به كين دلاور نهنگ آمدند

ببنديد بر كينه جستن ميان * مترسيد از چارهء بدگمان

كه من چون برآرد سپهر آفتاب * به بخت جهاندار افراسياب

كنم روى هامون چو دريا ز خون * به كشتى گذارم كه بيستون

سپهدار تركان دلش گشت شاد * برآورد از دل يكى سرد باد

بفرمود زان پس به سالار خوان * كه پيش‌آور « 6 » آزادگان را بخوان

طلايه بفرمود تا شد برون * سپهدارشان شيدهء رهنمون

وزان « 7 » روى رستم بيامد دمان * به نزديك برزوى و دستان ز كان « 8 »

چو آمد سپهبد به خيمه فراز * سپهدار برزوى بردش نماز

( 1 ) . ن ، س ، پ : پيكان ؛ م : ز پيكار . ( 2 ) . ك ، ن : كش ؛ متن : س ، پ ، م . ( 3 ) . ن ، س : فيروز . ( 4 ) . س : پلنگ . ( 5 ) . ن ، س : جاى . ( 6 ) . س : آر ؛ ن : خوان‌آر و . ( 7 ) . ن ، س : وزين . ( 8 ) . ن : جكان .