برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٨

[ گفتار در رزم برزو و دستان و رسيدن افراسياب با لشكر در آن رزمگاه ] « 4 »

ورا ديد تازان چو شير شكار * به گردش درون تيغ‌زن صد « 1 » هزار

بزد دست و گرز گران بركشيد * خروشى چو شير ژيان بركشيد

بيامد به نزديك برزو چو باد * به برزوى شيراوزن آواز داد

كه اى نامور گرد پيروز « 2 » بخت * تويى شاخ آن پهلوانى درخت

كه گردون ندارد چو دستان به ياد * زمانه چو اويى « 3 » ز مادر نزاد

نبايد كه اين ترك ويسه نژاد * كه نام پدر را ندارد به ياد

ازين دشت پيكار بيرون شود * مگر يال او غرقه در خون شود

چو بشنيد هومان به كردار شير * بيامد بر نامدار دلير

يكى نيزه زد برزوى نامور * بر اسب سپهدار پرخاشخر

به نيزه سپر برد از دست او * به ماهى گراينده شد شست « 4 » او

گسسته شد از دست « 5 » هومان ركيب * درآمد سر نامور در نشيب

بيفتاد ترگش همان‌گه ز سر * برو كرد برزو به تندى گذر

فرامرز ترگ ورا از زمين * به نيزه برآورد بر « 6 » دشت كين

به برزو چنين گفت بشتاب هين * بگردان عنان را به ايران‌زمين

به رستم نماييم ترگ و سپر * درفش جهاندار و آن تخت زر

برفتند شادان به كردار آب * همه يافته كام از افراسياب

به كينه پس پشت آن « 7 » هردو تن * بيامد يكى نامور انجمن

سرافراز پيران و افراسياب * جهان كرده « 8 » مانند درياى آب

چو هومان و لهاك و فرشيدورد * چو رويين پيران سوار نبرد

چو گرسيوز و شيده‌ى « 9 » نره‌شير * سرافراز فغفور گرد دلير

( 1 ) . ن : دو ؛ س : تيغ‌آجين ( آهن ؟ ) گزار . ( 2 ) . ن : فيروز . ( 3 ) . س : چونونى . ( 4 ) . ن ، س : شصت . ( 5 ) . ن ، س : زور ؛ پ : پاى ؛ متن : ك ، م . ( 6 ) . ن ، س ، م : از ؛ متن : ك ، پ . ( 7 ) . ك : او . ( 8 ) . ن ، س : كرد . ( 9 ) . ك : شيده و .