برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١١
آمدن فرامرز [ و ] لشكر آوردن از سيستان رزم رستم و پيلسم سقلابى « 2 »
چو از روز يك بهره اندر گذشت * يكى گرد پيدا شد از روى دشت
سپهدار دستان چو آن را بديد * كه لشكر از آن گرد آمد پديد
برانگيخت باره چو باد دمان * به گردن برآورد گرز گران « 1 »
فرامرز را ديد كآمد دوان * خروشان و جوشان چو شير ژيان
ز ايران و ز سيستان لشكرى * بياورد هرجا كه بد مهترى
فراز آوريده سپه ده‌هزار * همه جنگ‌جوى از در كارزار
آمدن فرامرز [ و ] لشكر آوردن از سيستان رزم رستم و پيلسم سقلابى « 2 »
آمدن فرامرز [ و ] لشكر آوردن از سيستان رزم رستم و پيلسم سقلابى « 2 »
چو دستان فرامرز يل را بديد * رخ پهلوان همچو گل بشكفيد
[ به دو گفت كاى بچّهء نره‌شير * بدين‌سان بود ساز مرد دلير ]
[ سپه را بر آيين گردان بدار * نگه كن برين گردش روزگار ]
[ كه تا من ببستم به مردى كمر * نديدم به ميدان چنين كينه‌ور ]
ز گردان ايران كه دارم به ياد * وزان نامداران فرخ‌نژاد
نديدم چنين كس به ميدان جنگ * نه غرنده‌شير و نه جوشان پلنگ
سپهبد فرامرز يل در زمان * به گفتار دستان ببستش « 3 » ميان
بر آن « 4 » سان كه او گفت لشكر كشيد * خروش سپاهش به گردون رسيد
پياده سپردار كردش « 5 » به پيش * همى بود با پيل بر جاى خويش
زواره فرامرز و دستان سام * به پيش سپه بركشيده لگام
چو رستم سپه را بدان‌سان « 6 » بديد * بدانست كآمد غمش را كليد
( 1 ) . در « ن » ، « س » دو مصرع جابه‌جا شده است . ( 2 ) . « س » ، « ن » عنوان ندارد . ( 3 ) . ن ، س : ببسته . ( 4 ) . ن : بدان . ( 5 ) . ن ، س : كرده . ( 6 ) . ن : گونه ؛ س : بدين‌سان .