برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٠

[ گفتار در مناظره كردن فرامرز دستان سام با پيلسم ] « 8 »

نگه كرد و ديد اندر آن ساده « 1 » دشت * كه چشمش ز ديدار او « 2 » خيره گشت

نشان پى اسب ايرانيان * بدان جايگه ديد شير ژيان

چنين گفت با خود كه اين گرد « 3 » چيست * چنين خيمه و جايگه آن كيست

فروماند بر جاى و انديشه كرد * ز كردار اين گنبد لاجورد

همان اسب بيژن خروشيد سخت * بدانست بيژن كه برخاست بخت

هم‌آواز اسب فرامرز شير * بدانست خود پهلوان دلير

به آواز گفت اى گو پهلوان * نگه‌دار خود را ازين بدگمان

كه بسته‌ست گردان به افسون و رنگ * به گردن در ايشان « 4 » همى پالهنگ

نبايد كه چون ما برين دشت كين * شوى بسته اى پهلوان زمين

فرامرز بشنيد آواز اوى * بر او آشكارا شد آن راز اوى

عنان را از آن جاى برتافت زود * برانگيخت باره به كردار دود

كرانه گرفتش از آن جايگاه * همى كرد هر سوى در ره نگاه

فرامرز چون يك زمان بنگريد * يكى ديد كآمد بر آن سو « 5 » پديد

سوارى به كردار شير ژيان * به آهن درون كرده تن را نهان

به بالا چو كوه و به چهره چو خون * دو بازو بكردار ران هيون

فرامرز رستم چو او را بديد * سراپاى آن ترك را بنگريد « 6 »

پرانديشه شد زان « 7 » گو نامور * بدانست « 8 » نيرنگ آن چاره‌گر

به دل گفت تا من ببستم كمر * نديدم چنين ترك پرخاشخر

به توران و ايران چنو « 9 » مرد نيست * به مردى مر او را هماورد نيست

( 1 ) . ن ، س ، پ : يكى گرد ( س : خيمه ) ديد اندر آن تيره ؛ متن : ك ، م . ( 2 ) . ن ، س : آن ؛ متن : ك ، پ ، م . ( 3 ) . در « س » جاى اين كلمه سفيد است . ( 4 ) . ن ، س ، پ : درونشان ؛ متن : ك ، م . ( 5 ) . ن ، س : ز بالا يكى ديد كامد . ( 6 ) . ن : ترك چنان سزيد ( ! ) ؛ س : ز كينه گوى نامور بردميد . ( 7 ) . ن : آن ؛ س : زو . ( 8 ) . ن : ندانست . ( 9 ) . س : چنين .