برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠

گرفتار شدن پهلوانان ايران به مكر سوسن مطرب « 8 »

فرامرز را گفت كاى بىخرد * از آزادگان اين كى اندر خورد

همان است طوس سپهبد كه گفت * نماند نژاد و هنر در نهفت

جهاندار گودرز كشوادگان * چو داند همى خوى آزادگان

همان تيزى و تندخويى « 1 » طوس * نبايست بستن برين گونه كوس

چنين گفت با برزوى نامور * ندانى تو آيين گيتى مگر « 2 »

كه « 3 » بدنامى آيد به فرجام ازين « 4 » * چنين گفت داناى ايران‌زمين

كه بر ميزبان ميهمان پادشاست * تو آن كن كه از نامداران سزاست

چنين گفت رستم به گودرز پس * كه چون تو به دانش ندانيم كس

جهان‌پهلوان طوس بىدانش است * نه همچون تو از راى « 5 » با رامش است

و ليكن ز تخم كيان است طوس * نبايست كردن مر او را فسوس

ز بهر من اكنون و دستان سام * به جان و سر شاه فرخنده‌نام

نتابى ز فرمان من هيچ سر * بر آن‌سان كه دارى نژاد و گهر

شوى از پى طوسِ نوذر دوان * به دست آرى او را به ره بر روان « 6 »

كه هركس كز ايدر شود پيش اوى * نيايد به گفتار او كينه‌جوى

نباشدت ننگى كه شه‌زاده است * ز تخم بزرگان آزاده است

چو بشنيد گودرز آمد دوان * بر آن‌سان كه فرموده بد پهلوان

زمانى برآمد جهان‌جوى گيو * چنين گفت كاى نامبردار « 7 » نيو

( 1 ) . ن : اگر تند و ز تيزخوىست ( ! ) ؛ س : اگر تيز و هم تندخوىست ؛ « ن » پس از اين بيت افزوده است : اگر چند با او سر افراختى * و يا خويشتن نيك نشناختى نخواهم كه آزرده بيرون شود * مرا از غمش ديده پرخون شود ( 2 ) . ن : به برزو چنين گفت كاى مهربان * ندانى تو آيين و رسم جهان ( 3 ) . ن : به . ( 4 ) . ن : اين . ( 5 ) . ن : با راى و . ( 6 ) . س : دوان ( ! ) . ( 7 ) . ك : نامداران .