برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤

آمدن بيژن و آوردن برزوى رستم زال را « 11 »

سپر گشت از تير او بهره‌ور « 1 » * دل نامور گشت زير و زبر

همه خود و خفتان دريدن گرفت * دل نامداران طپيدن گرفت

فروريخت برگستوان‌ها ز « 2 » هم * يكى را نيامد همى پشت خم

بفرسود بازوى هردو سوار * كه يك « 3 » تن نشد سير از كارزار

چو تركش تهى شد ز پيكار اوى « 4 » * بدان‌گونه نيرنگ و پيكار اوى « 5 » ( ؟ )

به گرز گران بر بيازيد چنگ * به ميدان درآمد به سان پلنگ

ز كينه دو بازو برافراختند * دل از جان به يك ره « 6 » بپرداختند

برآمد يكى آتش كارزار * ز كوپال گردان و تاب سوار

ستاره به چرخ اندرون شد نهان * ز بيم سنان و ز گرز گران

چو سندان سر و ترگ و « 7 » گرز گران * همى كوفت چون پتك آهنگران

ز گرد ستوران « 8 » آوردگاه * سيه شد همى روى خورشيد و ماه

به ماهى رسيده نهيب سوار * فرو مانده گردنده گردون ز كار

سر پهلوانان به گرد اندرون * ز هر سو « 9 » همى رفت بر دشت خون

ز بازوى هردو برافراشت « 10 » ترگ * همى گرز باريد همچون تگرگ

همى سست « 11 » شد بازوى هردوان * همى سالخورده همان « 12 » نوجوان

همان ترگ از گرز پاره شده * ستاره بر ايشان نظاره شده

فرو مانده بر جاى اسبان ز تك * يكى را به تن در نجنبيد رگ

بباريد از « 13 » ديدهء هردو خون * نيامد يكى ز آن دو از زين برون

( 1 ) . ن : پردرر . ( 2 ) . ن : به . ( 3 ) . ن : يكى . ( 4 ) . ن ، م ، پ : پيكان تير . ( 5 ) . ن ، م ، پ : جهان‌جوى برزو گو شيرگير . ( 6 ) . ن : مهر هريك . ( 7 ) . ن : ترگ . ( 8 ) . ن : سواران به . ( 9 ) . ن : دو . ( 10 ) . چنين است در « ك » به جاى برافراز ؛ ن : به او از ؛ م ، پ : سرافراز . ( 11 ) . ك : پست . ( 12 ) . ن : همى . ( 13 ) . ن : بر .